DailyBlog: วันที่ผ่านมา และวันนี้

เมื่อวันพุทธมีกิจกรรมทำบุญวันเข้าพรรษาที่ทำงาน ก็ไปถ่ายรูปกิจกรรมอีกเหมือนเคย ที่แปลกปีนี้มีรถเข็นแห่เทียนวนรอบด้วย จะเวอร์ไปไหน ก็เหมือนกับทุกครั้งเหนื่อยแต่ก็แค่นั้น ทำอย่างอื่นต่อ

ผ่านไปอีกวันไม่มีอะไรพิเศษ มีแต่งานกับแก้ไขงาน หมดวันก็ยังต้องแก้ไขงานอีก วันนี้ก็มีแก้คำผิดของบันทึกข้อความ 1 ตัวอักษร ที่ยังไม่ได้แก้ไข นี่แหละงานในหน่วยงานราชการ

พรุ่งนี้เป็นวันหยุดยาวต่อเนื่อง 4 วัน วันนี้ก็คงต้องไปซื้อของกินเก็บไว้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องออกมาในช่วงวันหยุดที่มีงานแห่เทียน คนก็คงเยอะแน่ๆ รถก็ต้องติด เหมือนกับทุกครั้งไปซื้อที่โลตัส เย็นวันนั้นรีบเก็บของกลับบ้านให้เร็วที่สุดเพื่อจะไปซื้อของ เดินออกมานิดเดียวต้องวิ่งหลบฝนตกกระหน่ำ ทั้งลมทั้งฝน จนถึง 6 โมงเย็น แล้วที่เรารีบเพื่ออะไรเนี่ย กลับเย็นเหมือนเดิม

วันนี้ทำให้ได้รู้ว่าเราสามารถซื้อของได้อย่างคุ้มค่าถ้าบาร์โค๊ดสินค้าเราหายไป เพราะไปซื้อเสื้อวิ่งที่อยากได้ว่าจะไปหาซื้อมาเจอที่นี่พอดี มีกางเกงวิ่งสีเข้าชุดด้วย ไหนๆ ก็เจอแล้วก็หยิบมาอย่างละตัว กางเกง xl เสื้อ xl สีเขียว มีตัวเดียวอีก อย่างนี้คงต้องซื้อซะแล้ว ไม่งั้นคงอีกนานกว่าจะได้ซื้อ(อันนี้คิดเอาเอง) จนถึงเวลาคิดเงิน พนักงานบอกเสื้อไม่มีป้าย ไม่มีบาร์โค๊ดค่ะ ต้องมีถึงจะคิดเงินได้ ก็ให้นักศึกษาฝึกงานเอาเสื้อไปหาบาร์โค๊ดที่แผนกเสื้อผ้า ระหว่างรอก็คิดเงินของในรถเข็นก่อน คิดเงินจนเสร็จก็รอว่าเด็กนักศึกษาจะกลับมาเมื่อไหร น้องนักศึกษาก็วิ่งมาพอดี พนักงานเลยแจ้งว่ารบกวนตามน้องไปคิดเงินเลยนะคะ ก็เดินตามไปช่องทางด่วนซึ่งน่าจะเป็นช่องสำหรับคิดเงินของสินค้าที่ไปหาบาร์โค๊ดของทุกๆ คน บนเคาน์เตอร์มีสินค้าที่ไม่มีบาร์โค๊ด คู่กับที่มีบาร์โค๊ดอยู่เต็ม ซึ่งช่องทางด่วนนี้ก็เปิดคิดเงินสำหรับซื้อของปกติด้วย เราก็อ่านบิลรอท้ายบิลที่มีส่วนลดยาวเหยียด เจอส่วนลด 100 บาท เมื่อซื้อสินค้า 300 บาทขึ้นไป ความคิดและขาก็ขยับ บอกพนักงานคิดเินว่าอย่างเพิ่งคิดเงินเสื้อนะจะไปเอาของเพิ่ม เสื้อก็ 259 แล้ว หาของอีก 50 บาท ก็จะได้ส่วนลด 100 บาท เชียวนะ และก็รีบเดินเข้าไปหาของเพิ่ม มองซ้าย มองขวา คนรอคิวคิดเงินเพียบ เดินกลับดีกว่าเดี๋ยวคนอื่นรอนาน ไปบอกพนักงานว่าคิดเงินได้เลย ระหว่างคิดเงินนั่นแหละมีคุณป้าเดินเข้ามาบอก “กีวี่พี่ละได้รึยัง” น้องพนักงานบอก “ค่ะ” แล้วทำการคิดเงินให้คุณป้าคนนั้นก่อน ซึ่งคุณป้าเดินไปรอบห้างมาแล้วมั้งตอนจะกลับถึงจะมาจ่ายเงินกีวี่ที่ไม่มีบาร์โค๊ด ถึงว่าบนเคาน์เตอร์มีสินค้ารอคิดเงินเต็มเลย 555 สรุปเราก็ไม่ได้ใช้ส่วนลดนั้นเพราะอะไรก็คิดเอาเอง และก็หมดวันขึ้นรถกลับบ้าน เสร็จภาระกิจไปอีก 1 วัน พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้วคิดแค่นั้นก็พอ…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s